Zawodowo jestem psychologiem, absolwentką Uniwersytetu SWPS we Wrocławiu, certyfikowanym psychoterapeutą poznawczo- behawioralnym (nr 639), członkiem Polskiego Towarzystwa Terapii Poznawczej i Behawioralnej (PTTPB), należącego do European Associoation for Behavioural and Cognityve Therapies (EABCT).

Doświadczenie zawodowe zdobywałam w Dziennym Ośrodku Psychiatrii i Zaburzeń Mowy. Pracowałam na oddziale dziennym w Poradni Zdrowia Psychicznego oraz Poradni Autystycznej w tymże Ośrodku. Od 2016 roku prowadzę prywatną praktykę, przyjmując osoby z różnymi problemami. Swoją pracę poddaję regularnej superwizji.

Moimi klientami są dzieci i dorośli. Z dorosłymi pracuję w nurcie poznawczo- behawioralnym wzbogaconym o tzw. trzecią falę, czyli terapię opartą na akceptacji i zaangażowaniu (ACT- Acceptance and Commitment Therapy), terapię poznawczą opartą na uważności (MBCT – Mindfulness- Based Cognitive Therapy), dialektyczną terapię behawioralną (DBT) oraz terapię schematów. Pracując z dziećmi i ich rodzicami staram łączyć się podejście poznawczo –behawioralne (z elementami trzeciej fali) z ideą rodzicielstwa bliskości, które w prywatnym życiu jest mi bardzo bliskie.

Prywatnie… jestem kobietą, która się spełnia, żoną i mamą. To dzięki mojemu synkowi sięgnęłam do literatury by zgłębić temat rodzicielstwa bliskości. W życiu kieruje się zasadą, że nie potrzebna nam akceptacja innych, jeśli tylko sami siebie akceptujemy. Myślę, że takie podejście pozwala się rozwijać i podejmować działania bez obawy, że zostanie się ocenionym. Akceptacja samego siebie sprawia, że człowiek czuję się wolny i szczęśliwy. Uważam, że każdy z nas zasługuje na to, by tak właśnie się czuć.

Wolny czas najchętniej spędzam wspólnie z rodziną, a chwile samotności wypełniam smakiem i aromatem herbaty (szczególnie zielonej i białej), której jestem miłośnikiem. Dobra herbata w połączeniu z muzyką wprowadza mnie w świat przemyśleń i odprężenia, wtedy też pojawiają się pomysły na nowe wpisy i tak zrodził się również pomysł na bloga, którego czytasz :-).